Wydawnictwo Zielone Brygady - dobre z natury

UWAGA!!! WYDAWNICTWO ZAWIESIŁO SWOJĄ DZIAŁALNOŚĆ W 2008 ROKU. NIE REALIZUJEMY JUŻ ŻADNYCH ZAMÓWIEŃ.

Luft śwjyžy jak w... Ślůnsku

Ślůnzoki, kere wykludźyli śe sy Ślůnska w latach uośymdźeśůntych, jak wrocajům nazod čujům, iže cośik je ńy tak. To uůne nům godajům jak tukej śe wšycko fest smjyńůuo. Syšymy uod ńich: „Sam idźe dychać! Widać richtich modre ńybo!”. Eli uůne dostali aua? Eli kejś bůuo inačyj? Kej śe spůmino jak bůuo za bajtla to dźiwůjymy śe fest – toć, iže modre ńybo bůuo, nale bůu to řodki widok!

Minyuo dźyśyńć lot uod kedy uostatńi roz pisou žech uo Ślůnsku w „Źelůnych Brygadach”. Mjyškajůnc we indystrjalnym uokryngu, pisou'ech uo środowjysku naturalnym ślůnskych majstůw. Nale jo ńy pisou uo statystykach zańyčyščyń, eli uo ekolůgyji po naukowymu abo reporterskymu. Chćou žech pokozać jak jo pača na tyn tymat, inakšyj anižyli wyuobražyńo a stereuotypy uo ślůnskij přirodźe. Nawet we nojbardźi zabudowanych rejůnach Ślůnska znojdymy přeca pozostauośći leśnygo a industrjalnygo gospodořyńo śyngajůncygo ńyroz časůw średńowječnych. Ńyužytki, kerych je wšyndźe peuno, kryjům pozostauośći wjelgij puščy, XIX-wječne wyrobisko, eli downe stowy rybne, w kerych terozki gospodořům juž yno ludki s ślůnskych legynd – štřigi a utopce.

Žyće na ślůnskij bůmbje ekologičnyj ńy je juž powodym wjelgigo štresa. Mjyškůmy, robjymy, radůjymy śe a smucymy jak kajś indźij na śwjeće. uočywiśće můmy ńymoue problymy, jak zapadajůnce śe důmy, křiwe śćany a wječne rymůnty na cestach. Nale to juž stouo śe codźynnym elymyntym tego sejsmologičnygo uobšara we środku Ojuropy. To bůuo sam před nůma a bydźe pů nos, nawet dugo po zawarću uostatńij gruby. Problymym, kery nos dopadńe sům stare skuadowiska uodpadůw industrjalnych, kere koždygo dńa zańyčyščajům ślůnske wody grůntowe uoroz choroby kere wuažům s uotačajůncych hut eli grubůw. Nale ńy chcymy uo tym myśleć, jak koždo ekipa řůndzůnco w kolejnym budžeće państwa.

Ślůnsk bůu industrjalńe eksplouatowany juž uod średńowječo. Nale ńigdy na skala zagražajůnco žyću ludźůw a přirody. Rabůnkowe gospodařyńe w Ślůnsku rozpočyuy hitlerowske Ńymce, a Polska Ludowo yno tymu přiklapnyua. Industrjalny Ślůnsk postowjůu powojynno Polska na nogi a pozwoliu ji trwać. uo grubach jako „narodowym industrjalu Polski” připůminajům juž yno požoukue strůny starych školnych buchůw do historyji. Terozki Ślůnskowi připino śe uatka roščyńowca, a „ślůnsko dojno krowa” juž ledwo dycho. Wjela decydyntůw chćouoby, coby Ślůnsk smjyńůu śe we inkšo bestyjo, nojlepij tigera, kery wyšarpou'by swůj kůnsek w rynku nowych technologyji. Při uodchodzůncym do historyji srogim industrjalu a tak wjelgim zagynščyńu ludźůw, s kerym můmy sam do čyńyńo, coś třeba zrobić. Tym bardźi, iže ńybo śe uodwaruo...

Kejś, we wčesnyj podstawůwce, mjeli'my na plastyce namalować noc. Rechtorka skarćiua moja robota: „Skůnd tela farbůw, počamu tak wymozane? Eli ńy wjyš, iže nocům ńybo je čorne, a mjeśůnček bjouy?”. Zatkouo mje. Ńigdy ńy widźou žech bjouygo mjeśůnčka! Namalowou go zwyčajńy, na půmarańčowo, sy šerokům žůutům pośwjatům. Nocům přeca ńybo ńy je čorne – je brůnotne s burymi, ćmawomodrymi chmurůma... To prowda, ślůnsko noc nawet na nojdalšyj podmjejskij prowincyji wyglůndoua jak surrealistyčny śńiček. Brakowouo yno dyngi. Dźynne ńybo tyž ńy bůuo „nudne”, nojbardźi bjouo-šaro-bure. Muśauo nale fest wjoć, by postřodku dyma a chmur wyuůńiuo śe naprowdy modre. Ńigdy za bajtla ńy widźou žech mjeśůnčka w dźyń, co terozki je uočywiste. Kedy pjyrwšy roz, poza Ślůnskym, žech uobočou go na modrym ńybje, bůu’ech wščůńśńynty. Přeca mjeśůnček widać yno nocům! Co śe stouo?

A gwjozdy? Kere gwjozdy? Može udowouo śe na nocnym ńybje uobejřeć te nojsrogše, nale na pewno ńy šuo wyščygůlńić gwjozdozbjorůw eli doščec tygo mrowjo bjouych půnkćikůw, kere zapjerauo dech w pjerśi podčas rajzůw poza Ślůnsk. Gwjeźdźiste ńybo w gůrach zachwyco koždygo mješčucha, tyž spoza industrjalnygo Ślůnska. Wjadůmo, iže samo mjasto ymituje nocům tela śwjotua, iže „uoślypjyńi” jigo blaskym s trudym doščygůmy gwjozdy. Inačyj je na dźedźińe, abo na mjejskych ńyužytkach, daleko uod lotarńi při cestach a śwjetlistych werbungůw. Pamjyntům ale, iže kejś w Ślůnsku nawet na uodleguych předmjeśćach ńy widźou gwjozd, a terozki w samym cyntrům Katowic widza je bez truda. Luft w Ślůnsku smjyńiu śe wjync fest. Choćož stouo śe to powoli a ńypoščežyńy, do kupy sy zawjyranymi hutůma, koksowńůma a inkšymi zakuodůma industrjalnymi.

Žyjymy w Ślůnsku s čystym ńybym, sy skažůnům źymjům a zańikajůncym industrjalym. Kulajůnco śe sam rewolucyjo po-industrialno můmy na beztydźyń. Skok jakośćowy dlo środowiska a warůnkůw socjalnych mješkańcůw moge być tak wjelgi, jak tyn w XIX wjeku. Ńy wjymy nale co přińosům Ślůnskowi kolejne roki. Eli ludźe a přiroda skořistajům na tym wjelgym uodyjśću industrjala? Wjydzům to yno ślůnske utopce a štřigi...

Adam Rygjou
Punasymu.com
Mysuowice, 28.6.2007


Powyższy artykuł w pliku PDF:
Adam Rygjou
Inne języki: Polski