Capraia - Historia wersji

Admin: sztuczne ognie

Admin — Thu, 03 Jan 2008 11:15:45 GMT

sztuczne ognie

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 11:15, 3 sty 2008
Linia 48:		Linia 48:
	Wbrew opinii, że ''Lokalne władze od tamtej pory'' (od ustanowienia parku w miejsce kolonii karnej) ''wspierają ochronę środowiska'' (http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html) na wyspie kiepsko jest z segregacją odpadów i nawet w dobrej restauracji można dostać pizzę na plastikowym talerzu z plastikowymi sztućcami a piwo w plastikowym kubku, co wynika z trudności sprostania przepisom sanitarnych (konieczność stosowania wyparzarek do wielorazowych naczyń i sztućców). Tak jak w Polsce trzeba się bronić przed wręczanymi przy zakupach bezpłatnymi torebkami foliowymi. Dziwi to szczególnie, że praktycznie wszystko jest na wyspę sprowadzane z lądu (występują więc trudności w zaopatrzeniu w chleb czy warzywa), więc ogromna ilość odpadów, które trzeba wywieźć, to kolejny problem. Można więc podejrzewać, że taki system „gospodarki” odpadami sprzyja tym, którzy zarabiają i na produkcji odpadów i ich utylizacji... Wspomniany brak koszy na odpady w miejscach udostępnianych do zwiedzana i wypoczynku powoduje, że z północno-wschodnich Włoch przyjeżdża młodzież by sprzątać ''Capraię''.		Wbrew opinii, że ''Lokalne władze od tamtej pory'' (od ustanowienia parku w miejsce kolonii karnej) ''wspierają ochronę środowiska'' (http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html) na wyspie kiepsko jest z segregacją odpadów i nawet w dobrej restauracji można dostać pizzę na plastikowym talerzu z plastikowymi sztućcami a piwo w plastikowym kubku, co wynika z trudności sprostania przepisom sanitarnych (konieczność stosowania wyparzarek do wielorazowych naczyń i sztućców). Tak jak w Polsce trzeba się bronić przed wręczanymi przy zakupach bezpłatnymi torebkami foliowymi. Dziwi to szczególnie, że praktycznie wszystko jest na wyspę sprowadzane z lądu (występują więc trudności w zaopatrzeniu w chleb czy warzywa), więc ogromna ilość odpadów, które trzeba wywieźć, to kolejny problem. Można więc podejrzewać, że taki system „gospodarki” odpadami sprzyja tym, którzy zarabiają i na produkcji odpadów i ich utylizacji... Wspomniany brak koszy na odpady w miejscach udostępnianych do zwiedzana i wypoczynku powoduje, że z północno-wschodnich Włoch przyjeżdża młodzież by sprzątać ''Capraię''.

-	Także sztuczne ognie z okazji ''Ferragosto'' nie licują z atmosferą parku narodowego.	+	Także hałas a zapewne także zanieczyszczenia (http://hotnews.pl/artnauka-434.html) jakie wywołują sztuczne ognie z okazji ''Ferragosto'' nie licują z atmosferą parku narodowego.

	Rezydenci wyspy zauważają, że coraz częściej w poszczególnych zatoczkach można natknąć się na wyrzucane przez morze kawałki smoły, co z pewnością nie jest bez związku z kursowaniem wokół wyspy nazbyt licznych łodzi spalinowych (np. taksówki wodne). „Barki solarne” są na razie tylko ciekawostką.		Rezydenci wyspy zauważają, że coraz częściej w poszczególnych zatoczkach można natknąć się na wyrzucane przez morze kawałki smoły, co z pewnością nie jest bez związku z kursowaniem wokół wyspy nazbyt licznych łodzi spalinowych (np. taksówki wodne). „Barki solarne” są na razie tylko ciekawostką.
Linia 108:		Linia 108:
	* zdjęcia z wyspy (Andrzej Żwawa, sierpień 2007, copyleft): [http://zb.eco.pl/galeria/albumy/3 http://zb.eco.pl/galeria/albumy/3]		* zdjęcia z wyspy (Andrzej Żwawa, sierpień 2007, copyleft): [http://zb.eco.pl/galeria/albumy/3 http://zb.eco.pl/galeria/albumy/3]
	* filmy z wyspy: [http://zb.eco.pl/page/wyspa-capraia-282 http://zb.eco.pl/page/wyspa-capraia-282]		* filmy z wyspy: [http://zb.eco.pl/page/wyspa-capraia-282 http://zb.eco.pl/page/wyspa-capraia-282]
-		+	* sztuczne ognie: [http://ekonsument.pl/articles-show-177.php http://ekonsument.pl/articles-show-177.php]

Admin: http://news.isoladicapraia.it

Admin — Thu, 22 Nov 2007 17:02:18 GMT

http://news.isoladicapraia.it

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 17:02, 22 lis 2007
Linia 95:		Linia 95:

	===Zobacz także===		===Zobacz także===
		+	* [http://news.isoladicapraia.it http://news.isoladicapraia.it]
	* [http://www.isoladicapraia.com http://www.isoladicapraia.com]		* [http://www.isoladicapraia.com http://www.isoladicapraia.com]
	* [http://www.capraiavacanze.it http://www.capraiavacanze.it]		* [http://www.capraiavacanze.it http://www.capraiavacanze.it]

Admin: napoleon, fotki

Admin — Wed, 21 Nov 2007 17:20:16 GMT

napoleon, fotki

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 17:20, 21 lis 2007
Linia 1:		Linia 1:
-	'''Capraia (''Isola di Capraia'')''' - urocza i prawie nienaruszona, trzecia co do wielkości po ''Elbie'' i ''Giglio'' wyspa (''isola'') Archipelagu Toskańskiego w północno-zachodnich Włoszech (''Prowincja Livorno'') - 43 st. 2’35’’ N, 9 st. 50’45’’ E. Znajduje się na pograniczu Morza Ligurskiego (Liguryjskiego) i Tyrreńskiego, w pobliżu należącej do Francji ''Korsyki'' (30 km), 32 km na północny zachód od ''Elby'', niedaleko wysp ''Montecristo'' (znana z powieści ''Hrabia Monte Christo'' Aleksandra Dumasa ojca) i ''Pianosa'' (Joseph Heller, ''Paragraf 22''). Nazywana jest najpiękniejszą włoską wyspą.	+	'''Capraia (''Isola di Capraia'')''' - urocza i prawie nienaruszona, trzecia co do wielkości po ''Elbie'' i ''Giglio'' wyspa (''isola'') Archipelagu Toskańskiego w północno-zachodnich Włoszech (''Prowincja Livorno'') - 43 st. 2’35’’ N, 9 st. 50’45’’ E. Znajduje się na pograniczu Morza Ligurskiego (Liguryjskiego) i Tyrreńskiego, w pobliżu należącej do Francji ''Korsyki'' (30 km), 32 km na północny zachód od ''Elby'' (miejsce pierwszego zesłania Napoleona), niedaleko wysp ''Montecristo'' (znana z powieści ''Hrabia Monte Christo'' Aleksandra Dumasa ojca) i ''Pianosa'' (Joseph Heller, ''Paragraf 22''). Nazywana jest najpiękniejszą włoską wyspą.

	Jest pochodzenia wulkanicznego (9,5 – 4,5 mln lat), niewysokie wzgórza (do 445 lub wg innych źródeł 462 lub 466 m n.p.m.) porastają zarośla, nad którymi od czasu do czasu górują drzewa, na ogół pojedyncze, czasem tworzące małe skupiska. Na wschodzie poprzecinana jest łagodnie opadającymi ku morzu dolinami (''valle'') okresowych rzek (''vado''). Na zachodnim wybrzeżu urwiska prawie pionowo opadają do morza. Ma 19,3 km kw. (8 km długości NS, 4 szerokości WE) i ok. 390 stałych mieszkańców (wg danych z 2006 r. jest to 386 osób, ok. 19 os./km<sup>2</sup>). Etruskowie nazwali ją '''Karpa''' (skała), Grecy '''Aegylon''' (ziemia kóz) a Pliniusz Starszy '''Capraria''' (''capra'' – koza). Przejściowo zajmowana była nawet przez Saracenów i Brytyjczyków (admirał Nelson).		Jest pochodzenia wulkanicznego (9,5 – 4,5 mln lat), niewysokie wzgórza (do 445 lub wg innych źródeł 462 lub 466 m n.p.m.) porastają zarośla, nad którymi od czasu do czasu górują drzewa, na ogół pojedyncze, czasem tworzące małe skupiska. Na wschodzie poprzecinana jest łagodnie opadającymi ku morzu dolinami (''valle'') okresowych rzek (''vado''). Na zachodnim wybrzeżu urwiska prawie pionowo opadają do morza. Ma 19,3 km kw. (8 km długości NS, 4 szerokości WE) i ok. 390 stałych mieszkańców (wg danych z 2006 r. jest to 386 osób, ok. 19 os./km<sup>2</sup>). Etruskowie nazwali ją '''Karpa''' (skała), Grecy '''Aegylon''' (ziemia kóz) a Pliniusz Starszy '''Capraria''' (''capra'' – koza). Przejściowo zajmowana była nawet przez Saracenów i Brytyjczyków (admirał Nelson).
Linia 101:		Linia 101:
	* [http://www.portodicapraia.it http://www.portodicapraia.it]		* [http://www.portodicapraia.it http://www.portodicapraia.it]
	* [http://www.capraia.it http://www.capraia.it]		* [http://www.capraia.it http://www.capraia.it]
-	* zdjęcie z wyspy: [http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Capraia_Capra.jpg/250px-Capraia_Capra.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Capraia_Capra.jpg/250px-Capraia_Capra.jpg]
-	* filmy z wyspy: [http://zb.eco.pl/page/wyspa-capraia-282 http://zb.eco.pl/page/wyspa-capraia-282]
	* [http://www.islepark.it/capraia/capraia.htm Capraia na stronie Parku]		* [http://www.islepark.it/capraia/capraia.htm Capraia na stronie Parku]
	* [http://www.islepark.it Capraia na stronie Parku]		* [http://www.islepark.it Capraia na stronie Parku]
	* [http://88.149.132.186/isoleditoscana Capraia na stronie Parku]		* [http://88.149.132.186/isoleditoscana Capraia na stronie Parku]
		+	* zdjęcie z wyspy: [http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Capraia_Capra.jpg/250px-Capraia_Capra.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Capraia_Capra.jpg/250px-Capraia_Capra.jpg]
		+	* zdjęcia z wyspy (Andrzej Żwawa, sierpień 2007, copyleft): [http://zb.eco.pl/galeria/albumy/3 http://zb.eco.pl/galeria/albumy/3]
		+	* filmy z wyspy: [http://zb.eco.pl/page/wyspa-capraia-282 http://zb.eco.pl/page/wyspa-capraia-282]
		+
		+

	Nie mylić z:		Nie mylić z:

Admin: mewa romańska

Admin — Fri, 09 Nov 2007 09:32:22 GMT

mewa romańska

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 09:32, 9 lis 2007
Linia 26:		Linia 26:
	''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu.		''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu.

-	Gatunek ten, będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny jest do pokrewnej mewy ''gabbiano reale'', od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja mewy śródziemnomorskiej (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy ''gabbiano reale'', bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne konieczne formy ochrony. Należy pamiętać o tym, żeby nie zostawiać na skałach wędek wyposażonych w haczyki lub kawałki żyłki: mogą być śmiertelnymi pułapkami dla zwierząt. Nie wychodzić z łodzi ani nie zostawać długo w pobliżu kolonii, przede wszystkim jeśli ptaki zaczynają latać i wydawać odgłosy alarmu: obecność człowieka może skłonić mewy do opuszczenia swoich gniazd. Nigdy nie zbliżać się do gniazd i nie dotykać jaj ani piskląt. Pilnować zwierząt domowych, które towarzyszą nam podczas wędrówek: psy i koty stanowią niebezpieczeństwo dla bezbronnych piskląt. Nie dawać jedzenia ''gabbiano reale'', żeby nie pomagać rywalowi słabszej mewy śródziemnomorskiej. Zabierać ze sobą każdy typ odpadów: mogą one być źródłem pożywienia dla szczurów i ''gabbiano reale''.	+	Gatunek ten, będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny jest do pokrewnej mewy romańskiej (''Larus michahellis'', wł. ''gabbiano reale''), od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja mewy śródziemnomorskiej (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy romańskiej, bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne konieczne formy ochrony. Należy pamiętać o tym, żeby nie zostawiać na skałach wędek wyposażonych w haczyki lub kawałki żyłki: mogą być śmiertelnymi pułapkami dla zwierząt. Nie wychodzić z łodzi ani nie zostawać długo w pobliżu kolonii, przede wszystkim jeśli ptaki zaczynają latać i wydawać odgłosy alarmu: obecność człowieka może skłonić mewy do opuszczenia swoich gniazd. Nigdy nie zbliżać się do gniazd i nie dotykać jaj ani piskląt. Pilnować zwierząt domowych, które towarzyszą nam podczas wędrówek: psy i koty stanowią niebezpieczeństwo dla bezbronnych piskląt. Nie dawać jedzenia mewie romańskiej, żeby nie pomagać rywalowi słabszej mewy śródziemnomorskiej. Zabierać ze sobą każdy typ odpadów: mogą one być źródłem pożywienia dla szczurów i mewy romańskiej.

	Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.		Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.

Admin: gabbiano reale zamiast mewy śmieszki-przedniej

Admin — Wed, 07 Nov 2007 15:57:47 GMT

gabbiano reale zamiast mewy śmieszki-przedniej

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 15:57, 7 lis 2007
Linia 26:		Linia 26:
	''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu.		''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu.

-	Gatunek ten, będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny jest do pokrewnej mewy śmieszki (mewy przedniej? ''gabbiano reale''), od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja ''Gabbiano corso'' (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy śmieszki , bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne konieczne formy ochrony. Należy pamiętać o tym, żeby nie zostawiać na skałach wędek wyposażonych w haczyki lub kawałki żyłki: mogą być śmiertelnymi pułapkami dla zwierząt. Nie wychodzić z łodzi ani nie zostawać długo w pobliżu kolonii, przede wszystkim jeśli ptaki zaczynają latać i wydawać odgłosy alarmu: obecność człowieka może skłonić mewy do opuszczenia swoich gniazd. Nigdy nie zbliżać się do gniazd i nie dotykać jaj ani piskląt. Pilnować zwierząt domowych, które towarzyszą nam podczas wędrówek: psy i koty stanowią niebezpieczeństwo dla bezbronnych piskląt. Nie dawać jedzenia mewom śmieszkom, żeby nie pomagać rywalowi słabszej mewy śródziemnomorskiej. Zabierać ze sobą każdy typ odpadów: mogą one być źródłem pożywienia dla szczurów i mew śmieszek.	+	Gatunek ten, będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny jest do pokrewnej mewy ''gabbiano reale'', od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja mewy śródziemnomorskiej (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy ''gabbiano reale'', bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne konieczne formy ochrony. Należy pamiętać o tym, żeby nie zostawiać na skałach wędek wyposażonych w haczyki lub kawałki żyłki: mogą być śmiertelnymi pułapkami dla zwierząt. Nie wychodzić z łodzi ani nie zostawać długo w pobliżu kolonii, przede wszystkim jeśli ptaki zaczynają latać i wydawać odgłosy alarmu: obecność człowieka może skłonić mewy do opuszczenia swoich gniazd. Nigdy nie zbliżać się do gniazd i nie dotykać jaj ani piskląt. Pilnować zwierząt domowych, które towarzyszą nam podczas wędrówek: psy i koty stanowią niebezpieczeństwo dla bezbronnych piskląt. Nie dawać jedzenia ''gabbiano reale'', żeby nie pomagać rywalowi słabszej mewy śródziemnomorskiej. Zabierać ze sobą każdy typ odpadów: mogą one być źródłem pożywienia dla szczurów i ''gabbiano reale''.

	Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.		Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.

Admin: /* Źródła */

Admin — Wed, 07 Nov 2007 15:49:14 GMT

Źródła

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 15:49, 7 lis 2007
Linia 80:		Linia 80:
	* ''Isola di Capraia, carta dei sentieri'', Parco Agenzia Viaggi e Turismo, Isola di Capraia.		* ''Isola di Capraia, carta dei sentieri'', Parco Agenzia Viaggi e Turismo, Isola di Capraia.
	* mapka agencji ''Della Rosa''		* mapka agencji ''Della Rosa''
-	* ''Il Gabbiano Corso. Una specia minicciata'', ulotka Parco Nazionale Arcipelago Toscano, tłum. Karolina	+	* ''Il Gabbiano Corso. Una specia minacciata'', ulotka Parco Nazionale Arcipelago Toscano, tłum. Karolina
	* Ros Belford, Martin Dunford, Celia Woolfrey, ''Włochy Północne'', wyd. Pascal, Bielsko-Biała 2005, s. 512-513.		* Ros Belford, Martin Dunford, Celia Woolfrey, ''Włochy Północne'', wyd. Pascal, Bielsko-Biała 2005, s. 512-513.
	* [http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html]		* [http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html]

Admin: /* Źródła */

Admin — Wed, 07 Nov 2007 15:44:22 GMT

Źródła

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 15:44, 7 lis 2007
Linia 91:		Linia 91:
	* [http://pl.wikipedia.org/wiki/Wyspy_Toskańskie http://pl.wikipedia.org/wiki/Wyspy_Toskańskie]		* [http://pl.wikipedia.org/wiki/Wyspy_Toskańskie http://pl.wikipedia.org/wiki/Wyspy_Toskańskie]
	* [http://pl.wikipedia.org/wiki/Mewy http://pl.wikipedia.org/wiki/Mewy]		* [http://pl.wikipedia.org/wiki/Mewy http://pl.wikipedia.org/wiki/Mewy]
		+	* [http://it.wikipedia.org/wiki/Laridae http://it.wikipedia.org/wiki/Laridae]
	* [http://it.wikipedia.org/wiki/Gabbiano_corso http://it.wikipedia.org/wiki/Gabbiano_corso]		* [http://it.wikipedia.org/wiki/Gabbiano_corso http://it.wikipedia.org/wiki/Gabbiano_corso]

Admin: mewy

Admin — Wed, 31 Oct 2007 15:52:44 GMT

mewy

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 15:52, 31 paź 2007
Linia 26:		Linia 26:
	''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu.		''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu.

-	Gatunek ten, będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny jest do pokrewnej mewy przedniej, od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja ''Gabbiano corso'' (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy śmieszki (mewy przedniej? ''gabbiano reale''), bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne konieczne formy ochrony. Należy pamiętać o tym, żeby nie zostawiać na skałach wędek wyposażonych w haczyki lub kawałki żyłki: mogą być śmiertelnymi pułapkami dla zwierząt. Nie wychodzić z łodzi ani nie zostawać długo w pobliżu kolonii, przede wszystkim jeśli ptaki zaczynają latać i wydawać odgłosy alarmu: obecność człowieka może skłonić mewy do opuszczenia swoich gniazd. Nigdy nie zbliżać się do gniazd i nie dotykać jaj ani piskląt. Pilnować zwierząt domowych, które towarzyszą nam podczas wędrówek: psy i koty stanowią niebezpieczeństwo dla bezbronnych piskląt. Nie dawać jedzenia mewom śmieszkom, żeby nie pomagać rywalowi słabszej mewy śródziemnomorskiej. Zabierać ze sobą każdy typ odpadów: mogą one być źródłem pożywienia dla szczurów i mew śmieszek.	+	Gatunek ten, będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny jest do pokrewnej mewy śmieszki (mewy przedniej? ''gabbiano reale''), od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja ''Gabbiano corso'' (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy śmieszki , bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne konieczne formy ochrony. Należy pamiętać o tym, żeby nie zostawiać na skałach wędek wyposażonych w haczyki lub kawałki żyłki: mogą być śmiertelnymi pułapkami dla zwierząt. Nie wychodzić z łodzi ani nie zostawać długo w pobliżu kolonii, przede wszystkim jeśli ptaki zaczynają latać i wydawać odgłosy alarmu: obecność człowieka może skłonić mewy do opuszczenia swoich gniazd. Nigdy nie zbliżać się do gniazd i nie dotykać jaj ani piskląt. Pilnować zwierząt domowych, które towarzyszą nam podczas wędrówek: psy i koty stanowią niebezpieczeństwo dla bezbronnych piskląt. Nie dawać jedzenia mewom śmieszkom, żeby nie pomagać rywalowi słabszej mewy śródziemnomorskiej. Zabierać ze sobą każdy typ odpadów: mogą one być źródłem pożywienia dla szczurów i mew śmieszek.

	Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.		Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.

Admin: ochrona mew

Admin — Mon, 29 Oct 2007 22:00:26 GMT

ochrona mew

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 22:00, 29 paź 2007
Linia 24:		Linia 24:

	Typowych plaż (poza ''Cala della Mortola'' na północnym wschodzie) nie ma tu w ogóle, jest sporo małych, uroczych kamienistych zatoczek (czasem z morskimi grotami) gdzie można opalać się i pływać, np. ''Il Bagno'' (w pobliżu ruin wieży ''Torretta del Bagno'' z XVI w., która umożliwiała ucieczkę z fortu przed piratami), ''Cala della Zurletto, Cala del Ceppo'' – dawna przystań. Jednak zatoczki na wschodzie już ok. 17.00 chowają się w cieniu. Niektóre cala odległe są nawet kilka godzin spaceru od portu i wioski. Te najdalsze bywają niedostępne od strony lądu (urwista skała) a w sezonie lęgowym ptaków wstęp od strony morza jest również zakazany. Np. równina ''Piana dello Zenobito'' na południu to kolonie chronionego, bardzo rzadkiego gatunku ptaków, jakim jest mewa śródziemnomorska (łac. ''Larus audouinii'', wł.		Typowych plaż (poza ''Cala della Mortola'' na północnym wschodzie) nie ma tu w ogóle, jest sporo małych, uroczych kamienistych zatoczek (czasem z morskimi grotami) gdzie można opalać się i pływać, np. ''Il Bagno'' (w pobliżu ruin wieży ''Torretta del Bagno'' z XVI w., która umożliwiała ucieczkę z fortu przed piratami), ''Cala della Zurletto, Cala del Ceppo'' – dawna przystań. Jednak zatoczki na wschodzie już ok. 17.00 chowają się w cieniu. Niektóre cala odległe są nawet kilka godzin spaceru od portu i wioski. Te najdalsze bywają niedostępne od strony lądu (urwista skała) a w sezonie lęgowym ptaków wstęp od strony morza jest również zakazany. Np. równina ''Piana dello Zenobito'' na południu to kolonie chronionego, bardzo rzadkiego gatunku ptaków, jakim jest mewa śródziemnomorska (łac. ''Larus audouinii'', wł.
-	''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu. Gatunek będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny do pokrewnej mewy przedniej, od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja ''Gabbiano corso'' (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy przedniej (śmieszki?), bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne formy ochrony, które stają się konieczne.	+	''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu.
		+
		+	Gatunek ten, będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny jest do pokrewnej mewy przedniej, od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja ''Gabbiano corso'' (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy śmieszki (mewy przedniej? ''gabbiano reale''), bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne konieczne formy ochrony. Należy pamiętać o tym, żeby nie zostawiać na skałach wędek wyposażonych w haczyki lub kawałki żyłki: mogą być śmiertelnymi pułapkami dla zwierząt. Nie wychodzić z łodzi ani nie zostawać długo w pobliżu kolonii, przede wszystkim jeśli ptaki zaczynają latać i wydawać odgłosy alarmu: obecność człowieka może skłonić mewy do opuszczenia swoich gniazd. Nigdy nie zbliżać się do gniazd i nie dotykać jaj ani piskląt. Pilnować zwierząt domowych, które towarzyszą nam podczas wędrówek: psy i koty stanowią niebezpieczeństwo dla bezbronnych piskląt. Nie dawać jedzenia mewom śmieszkom, żeby nie pomagać rywalowi słabszej mewy śródziemnomorskiej. Zabierać ze sobą każdy typ odpadów: mogą one być źródłem pożywienia dla szczurów i mew śmieszek.

	Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.		Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.
Linia 78:		Linia 80:
	* ''Isola di Capraia, carta dei sentieri'', Parco Agenzia Viaggi e Turismo, Isola di Capraia.		* ''Isola di Capraia, carta dei sentieri'', Parco Agenzia Viaggi e Turismo, Isola di Capraia.
	* mapka agencji ''Della Rosa''		* mapka agencji ''Della Rosa''
-	* ''Il Gabbiano Corso. Una specia minicciata'', ulotka Parco Nazionale Arcipelago Toscano	+	* ''Il Gabbiano Corso. Una specia minicciata'', ulotka Parco Nazionale Arcipelago Toscano, tłum. Karolina
	* Ros Belford, Martin Dunford, Celia Woolfrey, ''Włochy Północne'', wyd. Pascal, Bielsko-Biała 2005, s. 512-513.		* Ros Belford, Martin Dunford, Celia Woolfrey, ''Włochy Północne'', wyd. Pascal, Bielsko-Biała 2005, s. 512-513.
	* [http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html]		* [http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html http://przewodnik.onet.pl/1259,3797,1195549,artykul.html]

Admin: mewy

Admin — Mon, 29 Oct 2007 21:51:44 GMT

mewy

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 21:51, 29 paź 2007
Linia 24:		Linia 24:

	Typowych plaż (poza ''Cala della Mortola'' na północnym wschodzie) nie ma tu w ogóle, jest sporo małych, uroczych kamienistych zatoczek (czasem z morskimi grotami) gdzie można opalać się i pływać, np. ''Il Bagno'' (w pobliżu ruin wieży ''Torretta del Bagno'' z XVI w., która umożliwiała ucieczkę z fortu przed piratami), ''Cala della Zurletto, Cala del Ceppo'' – dawna przystań. Jednak zatoczki na wschodzie już ok. 17.00 chowają się w cieniu. Niektóre cala odległe są nawet kilka godzin spaceru od portu i wioski. Te najdalsze bywają niedostępne od strony lądu (urwista skała) a w sezonie lęgowym ptaków wstęp od strony morza jest również zakazany. Np. równina ''Piana dello Zenobito'' na południu to kolonie chronionego, bardzo rzadkiego gatunku ptaków, jakim jest mewa śródziemnomorska (łac. ''Larus audouinii'', wł.		Typowych plaż (poza ''Cala della Mortola'' na północnym wschodzie) nie ma tu w ogóle, jest sporo małych, uroczych kamienistych zatoczek (czasem z morskimi grotami) gdzie można opalać się i pływać, np. ''Il Bagno'' (w pobliżu ruin wieży ''Torretta del Bagno'' z XVI w., która umożliwiała ucieczkę z fortu przed piratami), ''Cala della Zurletto, Cala del Ceppo'' – dawna przystań. Jednak zatoczki na wschodzie już ok. 17.00 chowają się w cieniu. Niektóre cala odległe są nawet kilka godzin spaceru od portu i wioski. Te najdalsze bywają niedostępne od strony lądu (urwista skała) a w sezonie lęgowym ptaków wstęp od strony morza jest również zakazany. Np. równina ''Piana dello Zenobito'' na południu to kolonie chronionego, bardzo rzadkiego gatunku ptaków, jakim jest mewa śródziemnomorska (łac. ''Larus audouinii'', wł.
-	''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu.	+	''Gabbiano corso'' dosł. mewa korsykańska) jest dostępna dopiero w lipcu. Gatunek będący symbolem Parku Narodowego Archipelagu Toskańskiego, podobny do pokrewnej mewy przedniej, od której różni się czerwonym dziobem, ciemnymi nogami i nieznacznie mniejszymi rozmiarami. Włoska populacja ''Gabbiano corso'' (około 1000 par), skupiona prawie całkowicie na Sardynii i Archipelagu Toskańskim. Na ''Capraii'', ''Giglio'' i ''Pianosie'' mewa śródziemnomorska zagnieździła się w w ostatnich latach. Populacja budująca gniazda na Archipelagu jest zmienna, wartość ogólna w latach 1999-2006 zawiera się między 130 i 210 par, w porównaniu do 15 000 par mewy przedniej (śmieszki?), bardziej agresywnej w zajmowaniu najlepszych miejsc oraz rabującej jaja i pisklęta. Cierpi także z powodu takich drapieżników „naturalnych” jak: sokół wędrowny i kruk cesarski, które pustoszą pojedyncze kolonie oraz psów - pozostających bez opieki jak i zdziczałych oraz, prawdopodobnie, problemy związane z dostępnością pożywienia (głównie sardynek, jak i gatunków pokrewnych). Mewy śródziemnomorskie co roku osiedlają się w różnych miejscach: w trakcie początkowych faz rozmnażania (kwiecień), badacze obserwują wybrzeża Archipelagu, żeby w odpowiednim czasie zlokalizować kolonie, w celu uchronienia ich przed wpływem ludzi, stosując różne formy ochrony, które stają się konieczne.

-	Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.	+	Początkowo dobrze oznakowane i utrzymane szlaki ''Caprai'' prowadzą kamienistymi drogami (np. ''Via Romana'') np. z kampingu lub z wioski w bezludny obecnie interior wyspy, pod górę i w dół, przez poszczególne wzgórza.

	Obok ruin kościoła ''San Stefano'' (X-XII w.), przy trasie do ''Cala del Ceppo'', znajduje się ekologiczna uprawa winogron.		Obok ruin kościoła ''San Stefano'' (X-XII w.), przy trasie do ''Cala del Ceppo'', znajduje się ekologiczna uprawa winogron.