From ZieloneBrygady

(Różnice między wersjami)
Wersja z dnia 12:31, 19 mar 2007 (edytuj)
Wojtek.zb@gmail.com (Dyskusja | wkład)

← Poprzednia edycja
Aktualna wersja (13:41, 21 gru 2007) (edytuj)
STACHM (Dyskusja | wkład)

 
Linia 1: Linia 1:
'''Ekologiczna równowaga''' - w terytorialnie ograniczonej przestrzeni zbiorowiska roślin i zwierząt są w stanie w naturalny sposób, samodzielnie zrównoważyć pewne przeobrażenia. W ten sposób np. rozmnożeniu się pewnych szkodników odpowiada powiększona liczba ich naturalnych wrogów (mszyce–biedronki), aż do przywrócenia naturalnej równowagi. Człowiek jednak ingeruje ustawicznie w ekosystemy, czego efektem jest zanikanie pewnych gatunków, zmiany klimatyczne, zubożenie zasobów wodnych, osłabienie zdolności wody do samooczyszczania. Dziś staramy się, by utrzymać przynajmniej małe nisze ekologiczne (biotopy), w których natura jest pozostawiona sama sobie. '''Ekologiczna równowaga''' - w terytorialnie ograniczonej przestrzeni zbiorowiska roślin i zwierząt są w stanie w naturalny sposób, samodzielnie zrównoważyć pewne przeobrażenia. W ten sposób np. rozmnożeniu się pewnych szkodników odpowiada powiększona liczba ich naturalnych wrogów (mszyce–biedronki), aż do przywrócenia naturalnej równowagi. Człowiek jednak ingeruje ustawicznie w ekosystemy, czego efektem jest zanikanie pewnych gatunków, zmiany klimatyczne, zubożenie zasobów wodnych, osłabienie zdolności wody do samooczyszczania. Dziś staramy się, by utrzymać przynajmniej małe nisze ekologiczne (biotopy), w których natura jest pozostawiona sama sobie.
 +
 +
 +źródło: Krystyna Bonenberg (red.), Młodzieżowy leksykon ekologiczny, PKE, Kraków 1994
 +
[[kategoria:ekosłownik]] [[kategoria:ekosłownik]]

Aktualna wersja

Ekologiczna równowaga - w terytorialnie ograniczonej przestrzeni zbiorowiska roślin i zwierząt są w stanie w naturalny sposób, samodzielnie zrównoważyć pewne przeobrażenia. W ten sposób np. rozmnożeniu się pewnych szkodników odpowiada powiększona liczba ich naturalnych wrogów (mszyce–biedronki), aż do przywrócenia naturalnej równowagi. Człowiek jednak ingeruje ustawicznie w ekosystemy, czego efektem jest zanikanie pewnych gatunków, zmiany klimatyczne, zubożenie zasobów wodnych, osłabienie zdolności wody do samooczyszczania. Dziś staramy się, by utrzymać przynajmniej małe nisze ekologiczne (biotopy), w których natura jest pozostawiona sama sobie.


źródło: Krystyna Bonenberg (red.), Młodzieżowy leksykon ekologiczny, PKE, Kraków 1994