From ZieloneBrygady
| Wersja z dnia 07:37, 23 mar 2007 (edytuj) Kalisindii (Dyskusja | wkład) ← Poprzednia edycja |
Aktualna wersja (13:07, 27 gru 2007) (edytuj) STACHM (Dyskusja | wkład) |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| - | '''Ozon''' - alotropowa odmiana tlenu O3, w górnej warstwie atmosfery pochłania szkodliwe promieniowanie ultrafioletowe. Warstwa ozonowa (ozonosfera) rozciąga sie na wysokości około 20-50 km nad Ziemią. Obecnie ozonosfera kurczy się coraz bardziej ponieważ w atmosferze gromadzą się tlenki azotu i freonu , które rozkładają ozon. zob. [[dziura ozonowa]] | + | '''Ozon''' – alotropowa postać tlenu (O3) charakteryzująca się intensywnym zapachem. Na wysokości mniej więcej 20 – 30 km od powierzchni Ziemi, gaz ten tworzy swego rodzaju warstwę ochronną, osłaniającą nas przed niebezpiecznym oddziaływaniem promieni UV, które mogą być przyczyną powstania raka skóry. Od 1974 r. wiadomo o prawdopodobnym udziale chloru, azotu oraz bromu w tzw. łańcuchowych fotochemicznych procesach rozpadu ozonu, które to prowadzą do zaburzenia równowagi procesów powstawania i rozpadu cząsteczek ozonu w stratosferze. Badania wykazały, że głównym źródłem aktywnych molekuł chloru oraz bromu są obojętne chemicznie w stratosferze freony i halony. |
| + | |||
| + | Zmiany w grubości warstwy ozonowej są szczególnie niepokojące, gdyż warstwa ta chroni nas przed szkodliwymi dla biosfery promieniami ultrafioletowymi. Zmiana pionowego przekroju atmosfery znacząco wpływa na stratyfikację temperatury, a co za tym idzie na zmiany klimatu panującego na Ziemi. | ||
| + | |||
| + | źródło: Krystyna Bonenberg (red.), ''Młodzieżowy leksykon ekologiczny'', PKE, Kraków 1994 | ||
| + | |||
| + | zob.[[dziura ozonowa]] | ||
| [[kategoria:ekosłownik]] | [[kategoria:ekosłownik]] | ||
Aktualna wersja
Ozon – alotropowa postać tlenu (O3) charakteryzująca się intensywnym zapachem. Na wysokości mniej więcej 20 – 30 km od powierzchni Ziemi, gaz ten tworzy swego rodzaju warstwę ochronną, osłaniającą nas przed niebezpiecznym oddziaływaniem promieni UV, które mogą być przyczyną powstania raka skóry. Od 1974 r. wiadomo o prawdopodobnym udziale chloru, azotu oraz bromu w tzw. łańcuchowych fotochemicznych procesach rozpadu ozonu, które to prowadzą do zaburzenia równowagi procesów powstawania i rozpadu cząsteczek ozonu w stratosferze. Badania wykazały, że głównym źródłem aktywnych molekuł chloru oraz bromu są obojętne chemicznie w stratosferze freony i halony.
Zmiany w grubości warstwy ozonowej są szczególnie niepokojące, gdyż warstwa ta chroni nas przed szkodliwymi dla biosfery promieniami ultrafioletowymi. Zmiana pionowego przekroju atmosfery znacząco wpływa na stratyfikację temperatury, a co za tym idzie na zmiany klimatu panującego na Ziemi.
źródło: Krystyna Bonenberg (red.), Młodzieżowy leksykon ekologiczny, PKE, Kraków 1994
zob.dziura ozonowa
Wydawnictwo „Zielone Brygady” - dobre z natury. Niektóre prawa zastrzeżone.