From ZieloneBrygady

Wersja z dnia 00:29, 28 mar 2007 (edytuj) Askorek (Dyskusja | wkład) ← Poprzednia edycja		Aktualna wersja (14:35, 27 gru 2007) (edytuj) STACHM (Dyskusja | wkład)
Linia 10:		Linia 10:
	Do określenia postępu samooczyszczania służą obserwacje zmian zawartości O2 w rzece i obliczanie tzw. bilansów tlenowych.		Do określenia postępu samooczyszczania służą obserwacje zmian zawartości O2 w rzece i obliczanie tzw. bilansów tlenowych.
		+
		+	źródło: Krystyna Bonenberg (red.), ''Młodzieżowy leksykon ekologiczny'', PKE, Kraków 1994
		+
	[[kategoria:ekosłownik]]		[[kategoria:ekosłownik]]

---

Aktualna wersja

Samooczyszczanie rzek – obejmuje szereg następujących po sobie zmian biologicznych i biochemicznych, które doprowadzają wodę zanieczyszczoną do stanu przydatności.

Spośród wielu czynników wpływających na zdolność samooczyszczania , wyróżnia się podstawowe procesy cząstkowe:

1. Rozcieńczenie wód czystszymi wodami, dopływ wód podziemnych i powierzchniowych, mieszanie i turbulencja.
2. Sedymentacja zawiesin.
3. Adsorpcja (zatrzymanie substancji chemicznej na granicy faz).
4. Pobieranie O2 przez wodę rzeczną (arencja).
5. Mineralizacja (utlenianie) związków organicznych.

Do określenia postępu samooczyszczania służą obserwacje zmian zawartości O2 w rzece i obliczanie tzw. bilansów tlenowych.

źródło: Krystyna Bonenberg (red.), Młodzieżowy leksykon ekologiczny, PKE, Kraków 1994