From ZieloneBrygady

Wersja z dnia 10:59, 28 sie 2007; Agnieszka (Dyskusja | wkład)
(różn) ← Poprzednia wersja | Aktualna wersja | Następna wersja → (różn)

Ruch Ekologiczno-Pokojowy "Wolę Być" - powstał w 1984 r. na bazie tygodnika "Na Przełaj". W numerze z 1 lipca 1984 roku redakcja zamieściła artykuł zatytułowany "Wolę Być" i zaprosiła czytelników tygodnika do dyskusji. Po publikacji łącznie trzech specjalnych numerów "Na Przełaj" poświęconych ochronie środowiska, pokoju i ochronie środowiska psychicznego człowieka. Doszło do pierwszego spotkania czytelników. Miało ono miejsce w sierpniu 1985 roku w Bobięcinie koło Miastka (dawne województwo Słupskie). Na tym właśnie spotkaniu narodziła się idea stworzenia niesformalizowanego ruchu, który przyjął nazwę "Wolę Być" - jako forma przeciwstawienia materializmowi i konsumpcjonizmowi rozwoju wewnętrznego.
Ruch działał w latach 1984-1993, będąc jednym z kilku szczególnie znanych w tym okresie alternatywnych ruchów społecznych w Polsce. Struktura Ruchu opierała się na bazie grup regionalnych (nazywanych "lobby"). W szczytowym okresie było ich ponad 30.
Ruch organizował dwa razy w roku spotkania wolontariuszy, podczas których odbywały się warsztaty, szkolenia, wykłady i różne akcje ekologiczne.
Obozy i zimowiska Ruchu chronologicznie:

  • obóz letni 1985 - Bobięcin
  • zimowisko 1986 - Kowary
  • obóz letni 1986 - Frombork (połączony z "Stachuriadą" i spotkaniem z redakcją "Na Przełaj" i dyrekcją budującej się elektrowni w Żarnowcu)
  • zimowisko 1987 - Gdańsk
  • obóz letni 1987 - Wejherowo
  • zimowisko 1988 - Gdańsk
  • obóz letni 1988 - Lucień
  • zimowisko 1989 - Tarnobrzeg
  • obóz letni 1989 - Drężno (k. Białego Boru)
  • zimowisko 1990 - Karłowo
  • obóz letni 1990 - Cisna
  • zimowisko 1991 - Lublin
  • obóz letni 1991 - Przehyba
  • zimowisko 1992 - Elbląg
  • obóz letni 1992 - Liciążna
  • zimowisko 1993 - Tarnowskie Góry
  • obóz letni 1993 - Liciążna

Ruch znany był z wielu akcji i happeningów ekologiczno-pacyfistycznych. Do najbardziej znanych należą:

  • akcja sprzedaży choinek w doniczkach przed Świętami Bożego Narodzenia pod hasłem "Zielone po 300",
  • objazdowa wystawa zabawek militarnych pod hasłem "Generałowie i dzieci, nie bawcie się w wojnę",
  • doprowadzenie do zamknięcia wydziału produkcji wiskozy w Zakładach Celwiskoza w Kotlinie Jeleniogórskiej,
  • narodziny i propagowanie idei "zielonej szkoły",
  • doprowadzenie do zamknięcia Szkoły Podstawowej Nr 90 w Gdańsku z uwagi na "toksyczne podłogi" wyłożone szkodliwą dla zdrowia masą bitumiczną - w podobnym przypadku w innej gdańskiej szkoły doszło do tragedii i zachorowań na białaczkę.

Ruch wydał także dwa numery własnych czasopism - "Wolę Być" i "EKO-PUK", zawierające artykuły poruszające kwestie ekologii i pacyfizmu.
Na obozach gościli przedstawiciele innych organizacji ekologicznych z Niemiec, Szwecji i Czech.

Po ostatnim spotkaniu w roku 1993 Ruch Ekologiczno-Pokojowy "Wolę Być" nie miał kontynuacji w żadnej innej organizacji. Jego weterani spotykają się towarzystko np. na Festiwalach w Krajobrazie (Inowłódz – Liciążna) oraz na liście dyskusyjnej "absolwentów" Ruchu ekologiczno-pokojowego "Wolę być"

Ruch Ekologiczno-Pokojowy "Wolę być" nie ma nic wspólnego z Towarzystwem Ekologiczno-Społecznym "Wolę być" ze Szczecina, które używa nazwy i historii ruchu!

Źródło

Linki