From ZieloneBrygady
Bateria - jedno lub kilka ogniw galwanicznych, w których na półogniwach zachodzą nieodwracalne procesy chemiczne (ogniwo jednorazowego użytku).
Spis treści |
Rodzaje Baterii
- Baterie nieodnawialne, nazywane inaczej pierwotnymi lub jednorazowymi to baterie, które rozładowują się tylko raz. Związane jest to z ich budową. Często wykonywane są z materiałów wykorzystywanych do produkcji baterii wtórnych, ale ich konstrukcja jest zupełnie inna. Możemy wyróżnić następujące rodzaje baterii nieodnawialnych:
- Alkaliczno-manganowe,
- Cynkowo-węglowe,
- Cynkowo-powietrzne,
- Litowe,
- Srebrowe,
- Rtęciowe.
- Baterie odnawialne, czyli baterie wtórne, ładowalne, akumulatorowe działają na tej samej zasadzie co baterie pierwotne, jednak zachodzące w nich procesy chemiczne mogą być odwrócone poprzez ładowanie. Bateria jest w stanie odzyskać pierwotne właściwości i może być użyta po raz kolejny. Taki proces może być powtarzany od 100 do 1000 razy. Typowe baterie wtórne to:
- Niklowo-kadmowe,
- Niklowo-wodorkowe,
- Ołowiowo-kwasowe,
- Litowo-jonowe,
- Alkaliczno-manganowe.
Po wyładowaniu się baterii pierwotnych oraz utracie pojemności przez baterie ładowalne należy odnieść je do specjalnego pojemnika na zużyte baterie. Powinny być one zbierane selektywnie i poddawane procesom odzysku i recyklingu.
Wpływ baterii na środowisko
W bateriach zachodzą skomplikowane reakcje chemiczne, których wynikiem jest wytworzenie napięcia elektrycznego. Bierze w nich udział wiele pierwiastków, w zależności od typu baterii. Poza tym, stosuje się szereg substancji zapewniających bezpieczeństwo i funkcjonalność użytkowania. Część z tych związków nie jest obojętna dla środowiska, dlatego też zużyte baterie powinny być zbierane i oddawane do unieszkodliwienia.
W jednej tonie zużytych baterii można spotkać
- Dwutlenek manganu 270,0 kg
- Żelazo 210,0 kg
- Cynk 160,0 kg
- Grafit 60,0 kg
- Chlorek amonowy 35,0 kg
- Miedź 20,0 kg
- Wodorotlenek potasu 10,0 kg
- Rtęć 3,0 kg
- Kilka kg niklu i litu
- Kadm 0,5 kg
- Srebro 0,3 kg
- Niewielkie ilości kobaltu
Jak również: smołę, szkło, krzemionkę, papier i folie oraz wodór.
Baterie stanowią zagrożenie zdrowotne ze względu na toksyczne działanie zawartych w nich metali ciężkich. Również używane w nich kwasy bądź zasady tworzące elektrolit mają właściwości żrące i korozyjne.
Ołów: toksyczne skutki działania ołowiu na organizm określa się chorobą zwaną ołowicą. Jest to pierwiastek o silnych właściwościach mutagennych, kancerogennych oraz neurotoksycznych. Kumuluje się w organizmie, łącząc się z czerwonymi krwinkami. Średni czas przebywania we krwi wynosi 30 dni. Odkłada się w kościach (15%) i tkankach miękkich (25%-40%). Czas przebywania w tkankach miękkich wynosi około 30 dni, natomiast w kościach od 40 do 90 lat. Ma wpływ na obniżenie płodności i zaburzenia owulacji, wywołuje przewlekłe choroby nerek, dysfunkcje układu pokarmowego i sercowo- naczyniowego. Małe dzieci po zetknięciu się z większymi dawkami ołowiu narażone są na niedokrwistość.
Kadm: jego toksyczne działanie polega przede wszystkim na zaburzeniu czynności nerek, chorobie nadciśnieniowej, zmianach nowotworowych, zaburzeniach metabolizmu wapnia, zaburzeniach funkcji rozrodczych. Kadm zaburza przemiany wapnia i fosforu w tkance kostnej, przyczynia się do rozrzedzenia struktury kości. Wypiera cynk ze ścian tętnic, zmniejsza ich elastyczność, przyspiesza rozwój miażdżycy.
Rtęć: najsilniej oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy. Szkodliwe działanie rtęci jest bardzo trwałe, ponieważ jej związki łączą się z enzymami. Pierwiastek ten wywiera szkodliwy wpływ na błonę komórkową blokując jej przepuszczalność. Stany chorobowe związane z toksycznym działaniem rtęci to m. in.: bezsenność, zawroty głowy, zmęczenie, stany depresyjne, osłabienie pamięci i koordynacji ruchów, osłabienie ostrości wzroku i słuchu, labilność emocjonalna, drżenie rąk. Rtęć jest silnie toksyczna. Uszkadza nerki, powoduje nadciśnienie oraz zmiany nowotworowe, deformuje kości. W przyrodzie występuje głównie jako siarczek rtęci. Jeżeli dostanie się do środowiska wodnego, mikroorganizmy metylują ją i w ten sposób powstaje związek metaloorganiczny - dimetylortęć. Jest on rozpuszczalny w tłuszczach, bardzo toksyczny i trwały. To główna postać rtęci kumulująca się w żywych organizmach.
Nikiel: w zbyt dużym stężeniu uszkadza błony śluzowe, powoduje odczyny alergiczne, zmiany w chromosomach. W szpiku kostnym, może przyczyniać się do rozwoju komórek nowotworowych. Nadmiar niklu wpływa niekorzystnie na proporcje innych pierwiastków, obniża poziom magnezu oraz cynku w organach miąższowych.
Lit: objawy toksyczne mogą dotyczyć wielu narządów: układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, pokarmowego, moczowego, skóry.
Używając baterii należy
- stosować się do zaleceń producenta dotyczących ładowania baterii,
- wyjąć je ze sprzętów, które nie są używane przez dłuższy czas,
- zorientować się, kto w okolicy prowadzi zbiórkę baterii i gdzie są rozmieszczone pojemniki,
- wyczyścić miejsca styków z bateriami w trakcie ich instalacji,
- nie przechowywać długo w domu zużytych baterii, lecz odnieść je do specjalnych pojemników,
- kupować je tylko wtedy, kiedy jest to niezbędne,
- stosować baterie wielokrotnego ładowania kiedy jest to możliwe, a kiedy już nie można ich ponownie załadować oddać je do recyklingu,
- usunąć baterie guzikowe z jednorazowych zabawek, zegarków i kalkulatorów i oddać je do recyklingu zanim rzeczy te zostaną wyrzucone,
- przed ładowaniem pozwolić baterii uzyskać temperaturę pokojową,
- ładować baterie tylko wtedy, kiedy są one bliskie pełnego rozładowania.
Używając baterii nie powinno się
- wyrzucać urządzenia zasilanego bateriami razem z zainstalowanymi bateriami,
- mieszać starych baterii z nowymi,
- umieszczać baterii lub urządzeń z baterią w miejscach o wysokich temperaturach,
- ładować baterii jednorazowego użytku,
- stosować baterii różnych typów w tym samym urządzeniu lub mieszać baterie jednorazowe z wielorazowymi,
- przechowywać baterii z innymi przedmiotami, takimi jak: metalowe klucze lub monety,
- zdejmować lub uszkadzać obudowę baterii,
- wrzucać je do ognia lub zanurzać w wodzie,
- zamieniać dodatnie i ujemne bieguny baterii instalując je w urządzeniu bądź ładowarce,
- zostawiać baterii w urządzeniach po ich pełnym rozładowaniu.
Zbiórka baterii w Polsce ma jak na razie charakter jedynie akcyjny. Jednak ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania odpadami oraz opłacie produktowej i opłacie depozytowej z roku 2001 dokonała przełomu. Wymusiła osiąganie odpowiednich poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i użytkowych pod groźbą uiszczenia opłaty w przypadku nie wywiązania się z tego obowiązku. W Polsce powstały wiec (inaczej niż w innych krajach Unii europejskiej) instytucje oferujące przejęcie obowiązku importerów i producentów w zakresie uzyskania wymaganych rocznych poziomów odzysku i recyklingu baterii i akumulatorów.
W 2003 roku w większości krajów Unii Europejskiej uzyskano ponad 70% wskaźnika zbiórki baterii (w Polsce ok. 5%). Rocznie mieszkańcy Unii zbierają ok. 100g baterii na mieszkańca.
Wydawnictwo „Zielone Brygady” - dobre z natury. Niektóre prawa zastrzeżone.